Νεοελληνικά-Ο Τύπος

Ο Τύπος και οι ξένοι (Αο)

Του Ματθαίου Χ. Ανδρεάδη

Στα όσα εξέθεσα στο κείμενό μου «Μαντική στην Πολιτική» της 19ης.1.007, που αφορούσαν στη δραστηριότητα του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Πιουριφόϋ, χρήσιμο είναι να προστεθούν και τα εξής,εν πολλοίς άγνωστα, αλλ΄επίσης αξιόλογα και επίκαιρα:

Την εποχή εκείνη κυρίαρχοι στον χώρο του Τύπου ήσαν ο  Δημήτρ. Λαμπράκης,ο Γεώργ.Βλάχος,ο Κύρος Κύρου, καθώς και οι Π.Κόκκας  με την «Ελευθερία», Αθ.Παράσχος με τον «Εθνικό Κήρυκα»,ο Νικολόπουλος μέ το "Εθνος" κ.ά.‘Ολοι τους έπαιξαν   σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου.

Ο Δ.Λαμπράκης (1887-1957),βενιζελικός,ηταν (μαζί με τους Αλ.  Καραπάνο, Γ.Ρούσσο, Αλ.Διομήδη, Εμμ.Τσουδερό, Γ.Εξηντάρη,και Κ. Ρέντη) , ιδρυτής το 1922 του «Ελευθέρου Βήματος» και ψυχή της εφημερίδος,απο δε τον Νοέμβρη 1923,και τυπικά μόνος ιδιοκτήτης και εκδότης.

Ο Γ.Βλάχος (1886-1951) φανατικός αντιβενιζελικός, εκδότης και δ/ντής απ΄   το 1919 της «Καθημερινής»,και σπουδαίος αρθρογράφος.

Ο Κ.Κύρου (1899-1974) μορφωμένος, καλλιεργημένος, και ακέραιος,υπήρξε με την  «Εστία» σκληρός μαχητής και φανατικός στις ιδέες του,ασκώντας κριτική με αμείλικτο, καυστικό και σπινθηροβόλο πνεύμα και πείσμα ανυποχώρητο.

Το 1952 και οι τρεις τους συνέπραξαν σε κοινό αγώνα υπερ του «Ελληνικού Συναγερμού».Για να χωρήσουν ύστερα.

Στις εκλογές της χρονιάς αυτής,υποστήριξαν τον Συναγερμό (ο πρώτος όχι τους αντιπολιτευόμενους κεντρώους και αριστερούς), πετυχαίνοντας, ταυτό χρονα, να περιληφθούν στους συνδυασμούς του Παπάγου και να εκλεγούν πολιτικοί τους φίλοι.΄Ενας απ΄αυτούς ήταν και ο Γ.Παπανδρέου, η υποψη φιότητα (και η εκλογή) του οποίου στις τότε εκλογές ήταν επισφαλής.

Κι΄εδώ λειτούργησε το παρασκήνιο.Οι Αμερικανοί που πρόβλεπαν εντυ πωσιακή επικράτηση του Συναγερμού, ήθελαν να υπάρχει στη νέα Βουλή ένας πυρήνας αντιπολιτεύσεως και για τον λόγο αυτόν έκριναν απαραίτητη την παρουσία του Παπανδρέου. Μέσω της Ελένης Βλάχου («Καθημερινής») και του Μποδοσάκη, ζήτησαν απ΄τον Παπάγο να τον περιλάβει στους συνδυα σμούς του, αλλά συνάντησαν την άρνηση εκείνου.

Κατέφυγαν τότε,με τον Μemminger της Αμερικανικής πρεσβείας,δια του Μποδοσάκη, πάλι, του Δ.Λαμπράκη κ.ά., στον Σπ.Μαρκεζίνη ζητώντας του να μεσολαβήσει στον Παπάγο για να συμπεριλάβει στο συνδυασμό Αχαϊας τον Γ. Παπανδρέου, ως ανεξάρτητο.

Ο Δ.Λαμπράκης (που είχε στηρίξει τον Σπ.Μαρκεζίνη το 1949 στο σχηματισμό κυβερνήσεως Θ.Σοφούλη) του επεσήμανε πως ούτε ο ίδιος ούτε οι περισσότεροι των παρισταμένων έτρεφαν ιδιαίτερη συμπάθεια προς τον Γ. Παπανδρέου,αλλά «η ανάγκη των πραγμάτων,όπως την βλέπουν οι Αμερι κανοί,επιβάλλει να πεισθεί ο Στρατάρχης».

Ο Σπ.Μαρκεζίνης,μετά πολλά,έπεισε τον Παπάγο,κι΄ευθύς ενημέρωσε στο Καστρί τον Γ.Παπανδρέου,που τον περίμενε εξιστορώντας του τα συμβάντα. Του τόνισε δε οτι σημασία έχει να εισέλθει στη Βουλή, προσθέτοντας:«Και εκεί θα είστε στόχος των άλλων,λόγω της υπεροχής σας». Ο Γ. Παπανδρέου του απάντησε:

«Πράγματι, όταν υπερέχεις είτε στο Θέατρο, είτε στην Τέχνη, είτε στην πολιτική, τότε όλοι, εχθροί και φίλοι, λησμονώντας τις διαφορές τους, συμμαχούν λέγοντας: Κεφαλή εν όψει, πύρ ομαδόν». Έτσι εξελέγη βουλευτής ο Γ. Παπανδρέου.

Ο Δ.Λαμπράκης απευθύνθηκε στον Σπ.Μαρκεζίνη (με τον οποίο είχε συνεργασθεί το 1949) και γιατί αυτός ήταν ουσιαστικά ο ιδρυτής του  Συν αγερμού και γιατί, ο Σπ. Μαρκεζίνης,απ΄την 22α Σεπτεμβρίου έως την 5η  Οκτωβρίου 1949 (δυό μήνες μετά τη σιγή των όπλων στον τριετή εμφύλιο,με τη χώρα καθημαγμένη,και ενώ στρατοδικεία συνεδρίαζαν καθημερινά και τα στρατόπεδα Μακρονήσου και Λέρου ασφυκτιούσαν), δημοσίευσε στις στήλες του «Βήματος» σειρά άρθρων του με τον γενικό τίτλο «Απ’ τον Πόλεμο στην Ειρήνη».Το τολμηρό σύνθημά του ήταν:Λήθη στο παρελθόν! Το έθνος πρέπει vα επανέλθει στο 1941.Με τη Λήθη κήρυσσε το τέλος της διακρίσεως των Ελλήνων σε νικητές και ηττημένους για την απο κοινού ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου τόπου. Η Λήθη δεν ηταν η Αμνηστία που ζητούσε η Αριστερά μετά τη Βάρκιζα, ούτε ο Κατευνασμός που είχε εξαγγείλει η κυβέρ νηση Θ.Σοφούλη. Ηταν η «oblivion policy» του Κρόμγουελ.

Δημοσιεύθηκε την 28η.9.2007 στον "Πολίτη"

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του συγγραφέα. Νόμος 2121/1993 και ισχύοντες παρ΄ημίν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Copyright © Mατθαίος Χ.Ανδρεάδης