Ποτέ,όπως έχει παρατηρηθεί,δεν άρεσε «ο αντιπαθητικός,στριγγόφωνος ρόλος της Κασσάνδρας»,τον οποίο μέχρι πρόσφατα υποδύθηκαν ιστορικοί σε ρόλοπροφήτη,που έτρεχαν στους δρόμους φωνάζοντας «ετοιμαστείτε, ετοιμαστείτε,έφτασε η ημέρα της Κρίσεως!».Ούτε ο ηπιώτερος Χάντινγκτον στις μέρες μας.
Τη θέση τους πήραν ιστορικοί του «πολιτικώς ορθού»,που (μαζί με άλλους) διαβεβαιώνουν όσους ανησύχησαν απ΄ τις φωνές όποιας Κασσάνδρας της σύγχρονης ιστορίας,ότι αν πράξουν όπως αυτοί ορίζουν,θα έχουν ενα ευοίωνο με αίσθημα ασφάλειας (flexicurity) μέλλον.Και το μέλλον το εγγυώνται κατασκευάζοντάς το.Την εγγύηση τη δίνουν ιστορικοί όλου του ιδεολογικού-κοσμοθεωριακού φάσματος.
Άλλοι απ΄αυτούς παρέμειναν «διορατικοί» στις προβλέψεις τους και άλλοι άρχισαν να διαμορφώνουν το μέλλον,οχι εξηγώντας ή ερμηνεύοντας την ιστορία,αλλά χρησιμοποιώντας την για τους δικούς τους στόχους.
Ο Κάρολος Μάρξ κατηγορούσε τους «αστούς ιστοριογράφους» οτι έγραφαν την ιστορία με «ασυναίσθητη κοινωνική προκατάληψη»Οτι διαστρέβλωναν ή αποσιωπούσαν κρίσιμα γεγονότα,παραβλέποντας κοινωνικές καταστάσεις και περιοριζόμενοι σε πράξεις και κατορθώματα προσώπων μόνο,ότι δηλ.,η ιστορία τους ηταν μονομερής,προκαταλειμμένη,κ.ά.
Αλλά κι΄οι οπαδοί του ιστορικοί κατηγορήθηκαν ως συνειδητοί ιδεολογικοί «κατασκευαστές» της ιστορίας.
Οτι οχι λίγοι τοιούτοι επιδιώκουν να θεμελιώσουν το μέλλον ξεθεμελιώνοντας το παρελθόν,παρ΄ολον ότι «μια μερίδα αυτων επιλέγει την περιχαράκωση στο παρελθόν για να βρεί λόγο ύπαρξης στο παρόν».
Παρερμηνεύοντας παλαιούς ιστορικούς όπως «τον Θουκυδίδη,που επέλεγε δήθεν την «πολιτικοστρατιωτική ιστορία, σ΄αντίθεση προς τον Ηρόδοτο που «προγραμματικά υιοθετούσε μια συνθετική,καθολική οπτική»,οι «ιστορικοί» αναθεωρητές-μελλοντολόγοι ιστοριογραφώντας,ή εξαφανίζουν ή και μειώνουν το εύρος των γεγονότων της ιστορίας,επι κεντρώνοντας το αντικείμενό τους,λ.χ.,στις παραγωγικές σχέσεις μόνο ή προκρίνοντας κατά περίπτωση συναισθηματική τεκμηρίωση.Το έργο αυτό έχει αρχίσει απο χρόνια.
Παράδειγμα:Το σκάνδαλο που δημιούργησε ιστορικός-καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης περιλαμβάνοντας στο βιβλίο «Στη Δίνη του Εμφυλίου Πολέμου» ξένη φωτογραφία της οποίας άλλαξε τη λεζάντα παραποιώντας καταφανώς τα γεγονότα,και αποδίδοντάς τα στην αντίθετη πλευρά.Παραποίηση που επιβεβαίωσε ο ίδιος με την πρωτοφανή εξήγηση του πλαστογράφου,ότι «έως τα σήμερα έχει κυλίσει πολύ νερό στ' αυλάκι,ότι η ιστορική μας γνώση γύρω από τα γεγονότα εκείνης της εποχής έχει προχωρήσει κατά πολύ» και πως οι πολιτικές σκοπιμότητες «δεν είναι δυνατό να με επηρεάσουν στις κρίσεις μου ως ιστορικό επιστήμονα που θέλει να σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του για το τι είναι ιστορικά αληθινό!» («Καθημερινή» 24.1.1999).Και οι πλαστογραφήσεις έκτοτε αυξάνονται ραγδαία.
Σήμερα δεν είναι λίγοι οι «ιστορικοί»,που αποστρεφόμενοι τη «γεγονοτολογική-όπως λένε- εξιστόρηση των πολιτικών και θεσμικών εξελίξεων»,παρά ταύτα ιστοριογραφούν «γεγονοτολογικά»,υιοθετώντας επιλεκτικά ορισμένα απ΄τα συμβάντα και αγνοώντας,ομοίως,άλλα.
Αναφερόμενοι λ.χ.,στο συγκρουσιακό εμφύλιο πρόσφατο παρελθόν, κατηγορούνται ότι κρίσιμα εσωτερικά ή διεθνή ιστορικά γεγονότα τα παραλείπουν,ηρωοποιώντας τους μεν και δαιμονοποιώντας ή λησμονώντας τους δε.΄Η αναβαπτίζοντας στην κολυμπήθρα των «προοδευτικών» οσους έχουν απορρίψει πρίν.Εκλαμβάνοντας ως αποκλειστική αιτία των εσωτερικών συγκρούσεων την εμπλοκή των δυτικών και λησμονώντας την ενίσχυση των ανατολικών προς τους άλλους κ.ο.κ.
Όσοι δε ζητούν να παρατίθενται ΟΛΑ τα ιστορικά γεγονότα κατηγορούνται είτε ως όργανα ξένων δυνάμεων,είτε ότι υπηρετούν «τρέχοντα διακυβεύματα»,ή δέχονται τη μομφή πως ενεργούν στο όνομα της «καθαρής» επιστήμης (…) με τις ουδέτερες και ακριβοδίκαιες προσεγγίσεις που θέλουν να θεμελιώνονται αποκλειστικά στην αντικειμενική καταγραφή και στην αποϊδεολογικοποιημένη καταμέτρηση των περιστατικών»!Και πάει λέγοντας…
Δημοσιεύθηκε στον "Πολίτη" την 18ην.7.2007
***
Το δικαίωμα του αντικομμουνισμού
Του Ριχάρδου Σωμερίτη
Το κουκουέ είναι αντικαπιταλιστικό,αντιϊμπεριαλιστικό, αντιαστικό και «αντί-» πολλά άλλα.Θέλει ένα άλλο πολιτικό σύστημα:Μπορεί να συνδιαλλέγεται με τη Δεξιά και τη συντήρηση,αλλά η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν το ι κανοποιεί.Οι περισσότεροι πολίτες διαφωνούν σε πολλά,αν όχι σε όλα,με το κουκουέ.Ορισμένοι το λένε αυτό ανοιχτά και καλά κάνουν.Οσοι όμως διαφωνούν δημόσια με τον Περισσό χαρακτηρίζονται«αντικομμουνιστές»,υπονοώντας «φασίστες».Αν αυτό δεν είναι απόπειρα ιδεολογικής και πολιτικής τρομοκρατίας,τι άλλο είναι;Το κουκουέ είναι από το 1974 νόμιμο και ουσιαστικά ελεύθερο.Δεν το αστυνομεύει κανείς.Λέει και διαπράττει πολλά, υπόσχεται ανατροπές, τιμά όλο και πιο επιτακτικά τον «Δημοκρατικό (;) Στρατό» του Εμφυλίου,καταδικάζει υστερικά κάθε τιμητική αναφορά στους τότε αντιπάλους του,ο δυναμισμός ορισμένων ομάδων του είναι ως προς τους νόμους οριακός.Η πολιτική του απέναντι στο ΠαΣοΚ δεν διαφέρει πολύ από τη συστηματική της συκοφαντίας,ενισχύοντας έτσι τη νεοδημοκρατική προπαγάνδα.Στα «πέτρινα» χρόνια «αντικομμουνιστής» ήταν συχνά κάποιος φανατικός ασφαλίτης που έστελνε αριστερούς σε εκτελεστικά αποσπάσματα,φυ λακές ή εξορίες.Πρέπει επιτέλους να γίνει αντιληπτό ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.Και ότι όπως το κουκουέ είναι νόμιμο, νόμιμη είναι και η άποψη όσων διαφωνούν μαζί του. Οσων είναι «αντικουκουέ». Δηλαδή,με δημοκρατικό τρόπο, «αντικομ μουνιστές».Οπως δεν υπάρχει πια ικανοποίηση του κομμουνισμού,δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή και η πολιτική ποινικοποίηση του αντικομμουνισμού.Δικαίωμα το ένα δικαίωμα και το άλλο.Η περίφημη «κόντρα» του Θόδωρου Πάγκαλου με τον Περισσό ανταποκρίνεται σε αυτό ακριβώς το δικαίωμα. Ηταν επιπλέον πολιτικά τεκμηριωμένη,είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με το παγκάλειο στυλ. Αντίθετα,οι επιθέσεις του κουκουέ εναντίον του Πάγκαλου ήταν οι μεν απαράδεκτες και οι δε μόνον υβριστικές. Αν υπάρχει κάτι το αξιοσημείωτο στην υπόθεση,αυτό είναι ότι
ο μεν Θόδωρος Πάγκαλος είπε το αυτονόητο αλλά ότι οι περισσότεροι άλλοι-και σύντροφοί του- κοίταζαν διακριτικά αλλού.Τούτο πολιτικά κάτι σημαίνει και αυτό το «κάτι» δεν είναι θετικό. Μήτε γενναίο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία (γνώμη εκφράζεται εδώ) ότι το ΚΚΕ είναι με τον τρόπο του προπύργιο του πιο μικροαστικού συντηρητιμού και γι’ αυτό «συνομιλεί» τόσο εύκολα και για τόσα θέματα με τη Δεξιά και με την Εκκλησία. Κοντολογίς,με την οικονομική, κοινωνική και ηθικοπλαστική συντήρηση,που χαρακτηρίζει φυσικά και άλλους κάθε λογής
ψευδοπροοδευτικούς. «Το Βήμα»22.7.2007ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του συγγραφέα. Νόμος 2121/1993 και ισχύοντες παρ΄ημίν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Copyright © Mατθαίος Χ.Ανδρεάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου