Ιστοριας μεταμοντερνα

Μεταμοντερνισμός στην Ιστορία
Στο άρθρο του "Esplosione di tardoantico " Studi Storiki" 40(1999),157-180, ό Α Giardina,που αφορά τήν άγγλοσαξονική σχολή,η οποία συνεχώς διευρύνει τα χρονικά και γεωγραφικά όρια της "΄Υστερης Αρχαιότητος",-περίοδος α νάμεσα στην αρχαιότητα και τον μεσαίωνα-(η οποια, εκτος απ΄το Ιράν των Σασσανιδών,διεκδικεί πλέον και τον ισλαμικό κόσμο,τουλαχιστον ως τά μέσα του 8ου μεταχριστιανικού αιώνα) στρέφεται κυρίως κατά της σχολής αυτής,σημαντικότερος έκπρόσωπος τής όποίας ειναι ό Ρeter Βτοwn,επισημαίνοντας,κατά κύριο λόγο, τον αποκλεισμό που οι ιστορικοί της σχολής αυτής επιβάλλουν στις έννοιες τής ρήξης,τής βίας καί τής παρακμής άπό τό θεματολόγιό τους.Συγκεκριμένα,φαινόμενα όπως,ή κρίση του 3ου αίώνα, οι βαρβαρικές έπιδρομές ή ἀνοδος τής δυσανεξίας στήν κοινωνία τής ‘Υστερης ‘Αρχαιότητος όρίζονται σύμφωνα με τις συμβάσεις τής μεταμοντέρνας ρητορικής ώς «μεταλλα γή»,«έθνογένεση» ή "άλλαγή νοοτροπίας»,ενώ όροι όπως «βάρβαροι" ή "παρακμή" ἐχουν άπαλειφθεί άπό τό λεξιλόγιο. (Δες Πολ.Αθανασιάδη,"Ο΄Ιουλιανός" β΄έκδ. Μ.Ι.Τ.Ε, 2001,σελ. 1-2)