Μάντεις και πολιτικοί

Του Ματθαίου Χ. Ανδρεάδη

Απ΄την αρχαία εποχή ο άνθρωπος,έρμαιο απρόβλεπτων και ανεξήγητων περι στάσεων,οταν έπρεπε να παίρνει αποφάσεις, προσπαθούσε να έρχεται,μέσα απ΄τη μαντική και τις τελετές της,σε στιγμαία επαφή με τους θεούς,προκειμένου να μαθαίνει για τον ίδιο τις βουλές τους.Η αμφισβήτηση της μαντικής έμοιαζε με αμφισβήτηση των θεών (Σοφ.Οιδίπ.Τυρ.897-910).Απ΄τον ΄Ομηρο μέχρι τη σύγχρονη εποχή,εκστατικοί μάντεις και ποιητές («πές μου ποιητή τι βλέπεις στον αιώνα...»),οιωνοσκόποι,λεκανομάντεις, αστρολόγοι κ.λπ.,παρουσιάζονται ως διαμεσολαβητές (μέντιουμ) της γνώσεως-τότε του Δία,σήμερα του Υπερπέραν-χρησμολογώντας στον λαό,στους ισχυρούς και σε ιδιώτες.

Ειναι εκπληκτικό πόσο και στους καιρούς μας η σύγχρονη μορφή της μαντικής βρίσκει έδαφος εφαρμογής,προκειμένου να ληφθούν αποφάσεις,απο πολιτικά πρόσωπα που διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο στα δημόσια πράγματα του τόπου.

Παράδειγμα:Ο Εμμανουήλ Τσουδερός ο οποίος πίστευε στον πνευματισμό και στα παράδοξα του είδους αυτού,γράφει ο βιογράφος του Ηλίας Βενέζης,πριν ορ κισθεί πρωθυπουργός την 21η Απριλίου 1941,ειχε ετοιμάσει τη ραδιοφωνική του ομιλία προς τον λαό,μέρες προτού κληθεί απ΄τον Γεώργιο Β΄.Σε πνευματιστική συνεδρία (όπου ηταν κι΄ενας καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου)ενα μήνα πριν και μετά κανονική προσευχή στην αρχή της συνεδριάσεως,η οδηγός-μέντιουμ Δώρα Κασσιανίδη,κάλεσε τον Ελευθέριο Βενιζέλο,με τη μέθοδο Plachette.Εκτός απ΄τον Ελευθ.Βενιζέλο του μίλησαν απ΄το υπερπέραν ο πατέρας του,ο Αλέξανδρος.Παπαναστασίου και άλλοι,προαναγγέλλοντάς του οτι «λίαν προσεχώς,ύστερα απο εθνικές συμφορές που προσεγγίζουν»,θα τον καλούσαν στην αρχή.Και τον συμβούλευσαν να μη διστάσει ν΄αναλάβει.Ο Ελ.Βενιζέλος μάλιστα του έδινε την υπόσχεση πως θα τον βοηθούσε στο «δύσκολο έργο» του.Του είπαν δε,σε ερωτησή του, και τι πρέπει να πεί στον λαό,όταν θ’ανελάμβανε.«Περί των συνεδριάσεων αυτών»,λέει,«υπάρχουν πρακτικά»...

Περιστατικό δεύτερο:Τον Απρίλιο 1946 «γερόντισσα»,γνωστό μέντιουμ της Αθήνας,Δέσποινα ονομαζόμενη,ζήτησε απο φίλους του Γεωργίου Β΄να του διαβιβάσουν στο Λονδίνο πως «η Παναγία επιθυμούσε οταν ο Βασιλέας,επανέλθει στην Αθήνα,απαραίτητα να περάσει απ’την Τήνο και να προσκυνήσει τη Μεγαλόχαρη.Αν παραλείψει να το κάνει,θα πεθάνει σε έξη μήνες μετά την επάνοδό του».Ο Γεώργιος Β΄έλαβε το μήνυμα και επανήλθε στην Ελλάδα την 27η Σεπτεμβρίου 1946,χωρίς να περάσει απ΄την Τήνο,μολονότι κάποτε είχε πει πως «δεν πρέπει ν΄αποκλείει κανείς ό,τι δεν μπορεί να εξηγήσει».Και την Ιη Απριλίου 1947 πέθανε. Σημειώνεται πως στη «γερόντισσα» σύχναζαν επώνυμοι Αθηναίοι,οπως Μποδοσάκης κ.ά,καθώς και ο Εμμ. Τσουδερός,εικόνα του οποίου ως δώρο είχε στο σπίτι της.Περιστατικό τρίτο:Ο πρωθυπουργός Ν.Πλαστήρας το 1952 έχοντας προβλήματα δυσλειτουργίας στην κυβερνητική του συμμαχία,συζητούσε,κατ΄ιδίαν,για μια προσωπική,ουσιαστικά,εκλογική αναμέτρηση μεταξύ αυτού και του Παπάγου.Ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Πιουριφόϊ, γνωρίζοντας αυτό,οπως και το οτι ο Ν.Πλαστήρας πίστευε βαθύτατα στον πνευματισμό,χρησιμοποίησε γνωστή Αθηναία «καφετζού»,που εμπιστευόταν ο πρωθυπουργός η οποια και τον έπεισε οτι το πλειοψηφικό θα απέβαινε προς όφελός του και οτι αν τον προκαλούσε ο Παπάγος έπρεπε,χωρίς επιφύλαξη,ν΄αποδεχθεί την πρόκληση.Ετσι στη Βουλή ο Παπάγος,χωρίς να γνωρίζει τις μεταφυσικές ευαισθησίες του Πλαστήρα ουτε και το παρασκήνιο (που είχε ετοιμάσει ο Πιουριφόι με τη συνεργασία της «καφετζούς»),ανέβηκε στο βήμα και είπε στον Πρωθυπουργό:«Ως στρατιωτικοί, καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον καλύτερα.Γιατί να χάνουμε καιρό;Ας ψηφίσουμε το πλειοψηφικό.Και αν λαός προτιμήσει εσένα,εγώ θα σε αποδεχθώ.Αν ψηφίσουν εμένα,είμαι βέβαιος οτι το ίδιο θα κάνεις και συ.Απλά πράγματα».Ο Ν.Πλαστήρας, προς γενική κατάπληξη της Βουλής,απάντησε μονολεκτικά: «Δέχομαι».Ετσι η Βουλή επανέφερε το πλειοψηφικό με το οποίο διεξήχθησαν οι εκλογές της 16ης Νοεμβρίου,1952 τις οποίες κέρδισε πανηγυρικά ο Παπάγος.

Δημοσιεύθηκε την 19η.1.2007 στον "Πολίτη"

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του συγγραφέα. Νόμος 2121/1993 και ισχύοντες παρ΄ημίν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Copyright © Mατθαίος Χ.Ανδρεάδης